خجالتی

پُشت پلکای تو انگاری یه دنیای دیگس

مژه هاتو چفت نکن این واسه جاهای دیگس

میخوام موهای تو جوگندمی شن پیش‌ خودم

تو به جام زندگی کن من یکی پیش مرگ توأم

من خجالتی ترین آدم شهرم پیش تو

زُلف زیبای توعه هی میکشونم پیش تو

من یه طوقیِ غریبم آشیونم پیش تو

حتی صد ساله بشم بازم جوونم پیش تو

من سکوتم دوست دارم بشکنه با خنده تو

باهام رو لجه همیشه دل یک دنده ی تو

من محاله روی حرفت لام تا کام چیزی بگم

مگه چشمات میذارن اصلا بخوام چیزی بگم

من خجالتی ترین آدم شهرم پیش تو

زُلف زیبای توعه هی میکشونم پیش تو

من یه طوقیِ غریبم آشیونم پیش تو

حتی صد ساله بشم بازم جوونم پیش تو