سبب ساز بابک بهراد

ای سبب ساز غریبانه  ترین تنهایی

من از این فاجعه بی تو شدن میترسم

من از این قصه هم دستی گرگ و چوپان

من از این رابطه دشنه و تن میترسم

ترسم آز وحشت و تنهایی و در خاطره هاست

خاطراتی که تو را . گریه فراوان بدهد

خنجری از ته یک خاطره ب گم هر شب

به امید تو و فردای تو پایان بدهد.

ای صمیمیت هم خانگی خنجر و تن

ای رفیق شب طاعون زده و بی خوابی

نه دلیلی که تو را میل مدارا باشد

نه امیدی که مرا در شب غم دریابی

مرز بی تابی و آرامش من پیدا نیست

آه این عشق بهم ریخته معنی ها را

روزم از تیرگیه موی تاریک‌تر است

زده بر هم غم تو ماهیت دنیا را