تهران روزبه رسا

زهرتو می‌ریزی همش     

   آلوده میشم  از  نگات

دنیامو آتیش می‌زنی     

    توهم  با اون دلبریات

بارون میباره تویی      

        پاییز  می‌رسه منم

اصلا تا هر جا که بری   

      دستاشو می‌گیری منم

موی پریشونت تو باد    

       آرایش خوبه چشات

تهرونو زیبا می کنی   

    تو با همین قشنگیات

صدام  بهت نمی رسید  

  گم شده بودم تو خودم

اصلا برات مهم‌ نبود   

   ندیدی عاشقت شدم

من‌گیج دیونگیات

شبا رو صبح میکنم

روزای تلخمو فقط

بی تو تحمل میکنم

موی پریشونت تو باد  

  آرایش خوبه چشات

تهرونو زیبا می کنی  

تو با همین قشنگیات