پرتگاه روزبه نعمت الهی

منم اون آرزوی زنده به گور

که همش دشنه از خودی خورده

بی گناهم شبیه یه بچه

که به دنیا نیومده مرده

قلب تو می زنه تو سینه من

منو از نیمه راه برگردون

قلب من هردومونو قبل سقوط

از لب پرتگاه برگردون

نرو به بیراهه دل به بن بست نده

همه چی دست توئه منو از دست نده

صبر کن که بگذره این شبای ناخوشی

داری با دست خودت عشقمونو می کُشی

نفسم تازه می شه با نفست

حوصله کن حوصله کن، می شه بمونم

می شه عاشق شدو دنیا رو گرفت

خسته نشو خسته نشو از دل خونم

نرو به بیراهه دل به بن بست نده

همه چی دست توئه منو از دست نده

صبر کن که بگذره این شبای ناخوشی

داری با دست خودت عشقمونو می کُشی

نرو به بیراهه دل به بن بست نده

همه چی دست توئه منو از دست نده