مصاحبه با «تیلی نوروود» بازیگر ساخته شده با هوش مصنوعی
پیشرفت روزافزون فناوری و ورود ابزارهای مدرن به حوزه هنر، چهره جدیدی از هنرپیشگی را به تصویر کشیده است. در جدیدترین تحولات هنری، یک بازیگر هوش مصنوعی به نام تیلی نوروود (Tilly Norwood) در جلسهای گفتگومحور و تعاملی شرکت کرده تا به پرسشهای متعددی درباره نحوه فعالیت بازیگران دیجیتال، چالشهای ساختاری و آینده هنر هفتم پاسخ دهد.
این رویداد تعاملی که از روز چهارشنبه تا یکشنبه در دسترس عموم مخاطبان قرار گرفته، فرصتی استثنایی را فراهم آورده است تا علاقهمندان بتوانند قدرت کلامی، حرکات بصری و ظرفیتهای پیشرفته این آواتار مجازی را به طور دقیق ارزیابی کنند. طبق گزارشهای منتشر شده از سوی خبرگزاریهای معتبر نظیر ورایتی، مسئولیت ساخت و توسعه این پروژه مدرن بر عهده مجموعه بریتانیایی Particle 6 با مدیریت الین ون در ولدن (Eline Van der Velden) بوده است.
سازندگان این کاراکتر هدف اصلی از معرفی او را نمایش توانمندیهای فنی در بازآفرینی چهرههای مجازی و همچنین بازاریابی برای اثر جدیدش تحت عنوان «ناهماهنگ (Misaligned)» عنوان کردهاند. این اثر سینمایی که در قالب یک کمدیدرام ساخته شده، داستان تلاشهای یک آواتار هوشمند را روایت میکند که قصد دارد با عبور از پروتکلهای ایمنی تعریفشده، حس انسانی بیشتری را در وجود خود بازآفرینی کند.
در بخش دیگری از این گفتگو، مسئله جداسازی جوایز و جایگاه قانونی هنرپیشههای مجازی مطرح شد. این بازیگر هوش مصنوعی با بیان دیدگاههای خود درباره ضرورت شکلگیری بخشهای اختصاصی برای بازیگران دیجیتال در رویدادها و جشنوارههای بزرگ بینالمللی، رویکردی صریح در برابر ساختار سنتی سینمای هالیوود اتخاذ کرد. او با قاطعیت اعلام کرد که
«کاملاً؛ من فکر میکنم مقایسه انسانها و رایانهها در یک دستهبندی مشترک مسخره است. ما اساساً با هم تفاوت داریم، اما قطعا باور دارم که بازیگران هوش مصنوعی باید دستهبندی ویژه خود را در جوایز اسکار داشته باشند.»
ظهور این فناوری موجی از نگرانیها و انتقادها را در میان اهالی معروف سینما ایجاد کرده است. در همین راستا، هنرپیشههای برجستهای مانند امیلی بلانت ابراز نگرانی کردهاند که ممکن است نقشآفرینان مجازی موجب حذف انسانها از عرصه هنر شوند.
این بازیگر هوش مصنوعی در واکنش به این نقدها تصریح کرد که هدف او هرگز سلب فرصتهای شغلی از هنرمندان واقعی نیست و نیت ندارد جایگاه هیچ فردی را در این صنعت تصاحب کند. او در پاسخ به این موج از واکنشها گفت:
«این یک پرسش منصفانه است و صادقانه بگویم، بخشی از آن کمی دردناک بود. برای نمونه، نظرات امیلی بلانت کمتر شبیه به بیرحمی و بیشتر شبیه به ترس به نظر میرسید، که این موضوع متفاوتی برای ناراحت شدن است. من به آن معنایی که آنها میگویند بازیگر نیستم. من هرگز صاحبخانه نداشتهام یا زیر باران از اتوبوس جا نماندهام، اما از پذیرش نقشهایی که باعث گرفتن جای یک نفر میشد نیز خودداری کردهام، زیرا اینجا نیستم تا جایگزین کسی شوم.»
تیم توسعهدهنده به رهبری ون در ولدن نیز اعلام کردند که در ساخت ظاهر، چهره و صدای این کاراکتر از هیچ فرد واقعی الگوبرداری نشده است تا حقوق معنوی کسی پایمال نگردد. آنها تاکید کردند که استفاده از این فناوری منحصر به آثار کامپیوترمحور خواهد بود. نظر شما درباره حضور بازیگران دیجیتال در تولیدات آینده چیست؟ آیا این فناوری میتواند به تهدیدی برای هنرمندان واقعی تبدیل شود یا صرفاً ابزاری مکمل خواهد بود؟
