«تیم کوری» بازیگر فیلم تنها در خانه ۲ و IT در سن ۸۰ سالگی درگذشت
جامعه هنری بینالمللی با یکی از غمانگیزترین اخبار سالهای اخیر مواجه شده است. خبر درگذشت تیم کوری، هنرمند برجسته، توانمند و چندبعدی اهل بریتانیا در سن ۸۰ سالگی، موجی از اندوه را میان علاقهمندان به سینما، تئاتر و صنعت بازیهای ویدئویی ایجاد کرد. این هنرپیشه صاحبنام که چهرهای بسیار محبوب و ماندگار در جهان سرگرمی به شمار میرفت، طی بیش از پنج دهه فعالیت هنری، آثار فوقالعادهای از خود به جای گذاشت. درگذشت تیم کوری نه تنها خسارتی بزرگ برای سینمای بریتانیا و هالیوود است، بلکه دنیای صداپیشگی و هنرهای نمایشی را نیز از یکی از خلاقترین استادان خود محروم کرد.
شاید بتوان نقطه عطف نخست در شهرت جهانی این هنرمند را حضور خیرهکننده او در اثر فرامکان و زمان «نمایش فیلم راکی هورور» دانست. بازی استثنایی و کاریزماتیک او در این فیلم کلاسیک، نامش را برای همیشه در تاریخ سینما ثبت کرد و او را به نمادی در فرهنگ عامه تبدیل ساخت. علاوه بر سینما و تئاتر، حضور پررنگ و فراموشنشدنی او در عرصه صداپیشگی نیز شایان توجه است. او با صدابازیگری در دهها انیمیشن خاطرهانگیز و بازیهای ویدئویی مطرح، توانست ارتباط عمیقی با مخاطبان جوانتر برقرار کند. یکی از برجستهترین و بهیادماندنیترین نقشآفرینیهای صوتی و تصویری او در حوزه گیمینگ، ایفای نقش صدراعظم آناتولی چردنکو در بازی محبوب «فرمان و تسخیر: هشدار قرمز ۳» بود که با طنز خاص و اجرای قدرتمندش در یادها باقی ماند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده در رسانههای معتبر سینمایی، اگرچه هنوز جزئیات کامل و علت رسمی فوت کوری از سوی خانواده یا مدیر برنامههایش تشریح نشده است، اما علاقهمندان مطلع هستند که این بازیگر فقید از سال ۲۰۱۲ میلادی با مشکلات شدید سلامتی دستوپنجه نرم میکرد. وی پس از تحمل یک سکته مغزی سنگین در آن سال، دچار محدودیتهای حرکتی شدیدی شد و ناچار به استفاده از ویلچر گردید. با وجود این چالشهای جسمی عمیق و اختلالات حافظه کوتاهمدت، اراده پولادین و عشق بیحدوحصر او به هنر هرگز اجازه نداد که به طور کامل از دنیای هنر کنارهگیری کند. او همچنان تا جایی که توان جسمیاش اجازه میداد، در پروژههای صداپیشگی و مراسم یادبود شرکت میکرد.
نگاهی به کارنامه هنری بلندبالای این استاد بازیگری، گواهی بر تنوع بینظیر تواناییهای اوست. یکی از ترسناکترین و در عین حال شاهکارترین بازیهای او، ایفای نقش عنوان بازیگر نقش پنی وایز در اقتباس تلویزیونی سال ۱۹۹۰ از رمان معروف «آن» نوشته استیون کینگ بود؛ نقشی که کابوس چند نسل از بینندگان شد و معیارهای جدیدی برای بازیگری در ژانر وحشت تعریف کرد. از سوی دیگر، توانایی او در ایفای نقشهای کمدی و خانوادگی نیز بینظیر بود؛ حضوری که با بازی در نقش مدیر پذیرش بدبین هتل در فیلم سینمایی «تنها در خانه ۲: گمشده در نیویورک» به اوج رسید. همچنین ایفای نقش لانگ جان سیلور در «جزیره گنج ماپتها» و بازی در فیلم فانتزی «افسانه» نمونههای دیگری از کارنامه پربار این هنرپیشه فقید محسوب میشوند.
علاوه بر این درخششها در پرده نقرهای و قاب تلویزیون، تیم کوری صحنه تئاتر را نیز مسخر توانمندیهای خود ساخته بود. بازی فوقالعاده او در نقش شاه آرتور در نمایش موزیکال «اسپامالوت» روی صحنه برادوی و وستاند، تحسین گسترده منتقدان و نامزدی جوایز معتبر تئاتری را برای او به همراه داشت. انتشار آلبومهای موسیقی مستقل نیز بعد دیگری از روح هنرمند و استعداد بیپایان او را به نمایش گذاشت. بیتردید یاد و خاطره نقشآفرینیهای بیبدیل این بازیگر تا همیشه در حافظه تاریخی سینما جاودانه خواهد ماند. کدامیک از کاراکترهای خاطرهانگیزی که او خلق کرده، بیشتر در ذهن شما نقش بسته است؟
