DLSS 5 با NBA 2K27 قدرت خود را به نمایش می‌گذارد

فناوری DLSS 5 قرار است برای نخستین‌بار در بازی NBA 2K27 مورد استفاده قرار بگیرد و قابلیت‌های جدید خود را در یک عنوان ورزشی به نمایش بگذارد. این نسخه از فناوری انویدیا دیگر تنها روی افزایش نرخ فریم یا بازسازی تصویر تمرکز ندارد و با استفاده از رندرینگ عصبی، بخش‌هایی مانند نورپردازی، سایه‌ها و نحوه نمایش مواد و سطوح را نیز به شکل هوش مصنوعی پردازش می‌کند.

انویدیا DLSS 5 را نسل جدیدی از فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی خود معرفی کرده است. در نسل‌های قبلی، DLSS بیشتر به‌عنوان ابزاری برای افزایش وضوح تصویر و نرخ فریم شناخته می‌شد؛ اما DLSS 5 رویکرد متفاوتی دارد و تلاش می‌کند کیفیت بصری صحنه را نیز ارتقا دهد. این فناوری با تکیه بر داده‌های موجود در فریم رندرشده، اطلاعات مربوط به رنگ، حرکت، سطوح، نور و سایر عناصر صحنه را بررسی می‌کند و سپس جزئیات بصری بیشتری به خروجی اضافه می‌کند.

در NBA 2K27، این قابلیت اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند؛ زیرا مدل‌های سه‌بعدی بازیکنان با استفاده از اسکن چهره و جزئیات واقعی طراحی شده‌اند. DLSS 5 می‌تواند نورپردازی پوست، مو و سایر بخش‌های بدن بازیکنان را طبیعی‌تر نشان دهد. برای نمونه، نحوه عبور نور از پوست گوش، برخورد نور با موها و ایجاد سایه‌های ظریف روی صورت و لباس بازیکنان از جمله مواردی هستند که با استفاده از رندرینگ عصبی بهبود پیدا می‌کنند.

یکی از نکات مهم درباره DLSS 5 این است که فناوری مذکور قرار نیست تصویر را به شکل کاملاً مستقل از داده‌های بازی تولید کند. رندر اولیه‌ای که موتور بازی ایجاد می‌کند همچنان پایه اصلی خروجی خواهد بود. سپس مدل هوش مصنوعی با بررسی همین اطلاعات، جزئیات مربوط به نور و متریال را افزایش می‌دهد. به همین دلیل، کیفیت داده‌های اولیه بازی نیز تأثیر مستقیمی روی نتیجه نهایی خواهد داشت.

در NBA 2K27 این تغییرات به‌خصوص در چهره بازیکنان قابل مشاهده هستند. پوست بازیکنان در شرایط مختلف نورپردازی طبیعی‌تر به نظر می‌رسد و سایه‌های تماس نیز جزئیات بیشتری پیدا می‌کنند. همچنین نورپردازی موها و لباس‌ها می‌تواند عمق بیشتری به مدل‌های سه‌بعدی بدهد. تماشاگران و کارکنان حاضر در کنار زمین نیز از برخی بهبودهای مربوط به نور و متریال بهره می‌برند تا فضای مسابقه واقع‌گرایانه‌تر به نظر برسد.

DLSS 5 در کنار افزایش کیفیت تصویر، قابلیت‌های دیگری نیز دارد که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد میزان استفاده از رندرینگ عصبی را کنترل کنند. برای مثال، سازندگان می‌توانند مشخص کنند که این فناوری روی چه بخش‌هایی از تصویر تأثیر بیشتری داشته باشد. امکان استفاده از ماسک‌های معنایی نیز وجود دارد تا عناصر مختلف صحنه، مانند شخصیت‌ها، محیط، پوشش گیاهی یا اشیای خاص، به شکل جداگانه پردازش شوند.

این موضوع می‌تواند برای بازی‌هایی مانند NBA 2K27 اهمیت زیادی داشته باشد. توسعه‌دهندگان می‌توانند تمرکز بیشتری روی بازیکنان، چهره‌ها و لباس‌ها قرار دهند و در عین حال میزان پردازش مربوط به بخش‌های دیگر صحنه را کنترل کنند. چنین قابلیتی به سازندگان اجازه می‌دهد میان کیفیت بصری و هزینه پردازشی تعادل مناسب‌تری ایجاد کنند.

از طرف دیگر، استفاده از DLSS 5 نیازمند سخت‌افزار قدرتمندی است. این فناوری در زمان عرضه رسمی برای کارت‌های گرافیک سری GeForce RTX 50 در دسترس خواهد بود و از طریق هسته‌های Tensor این پردازنده‌های گرافیکی اجرا می‌شود. نسخه جدید همچنین قرار است با فناوری‌های دیگر خانواده DLSS مانند Super Resolution و Multi Frame Generation مورد استفاده قرار بگیرد.

انویدیا اعلام کرده است که NBA 2K27 در وضوح 4K، تنظیمات Ultra و رهگیری پرتو، روی GeForce RTX 5090 و با استفاده از مجموعه فناوری‌های DLSS می‌تواند به نرخ فریمی تا ۳۷۰ فریم بر ثانیه برسد. در وضوح 1440p نیز اعداد اعلام‌شده برای کارت‌های مختلف سری RTX 50 بسیار بالا هستند؛ به‌طوری که RTX 5090 می‌تواند به ۵۹۰ فریم بر ثانیه، RTX 5080 به ۴۱۰ فریم بر ثانیه، RTX 5070 Ti به ۳۵۰ فریم بر ثانیه و RTX 5070 به ۲۶۰ فریم بر ثانیه برسد.

البته باید توجه داشت که این اعداد در شرایط مشخصی به دست آمده‌اند و استفاده از DLSS 5 به‌تنهایی به معنای چنین نرخ فریمی نیست. تنظیمات گرافیکی، وضوح تصویر، رهگیری پرتو و سایر قابلیت‌های DLSS همگی در عملکرد نهایی تأثیر دارند. از سوی دیگر، پردازش‌های سنگین مربوط به رندرینگ عصبی می‌تواند هزینه قابل‌توجهی از نظر منابع سخت‌افزاری داشته باشد.

DLSS 5 از تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۲۶ در NBA 2K27 فعال خواهد شد و کاربران رایانه‌های مجهز به کارت‌های گرافیک RTX 50 می‌توانند پس از نصب درایور جدید Game Ready از آن استفاده کنند. این فناوری در تنظیمات گرافیکی بازی با گزینه DLSS Neural Rendering در دسترس قرار می‌گیرد و امکان فعال یا غیرفعال کردن آن نیز وجود خواهد داشت.

انتخاب NBA 2K27 به‌عنوان نخستین بازی رسمی DLSS 5 نیز انتخاب جالبی محسوب می‌شود. بازی‌های ورزشی به دلیل استفاده گسترده از مدل‌های واقع‌گرایانه ورزشکاران، نورپردازی استادیوم‌ها و محیط‌هایی که شباهت زیادی به دنیای واقعی دارند، می‌توانند نمونه مناسبی برای نمایش تفاوت میان رندرینگ معمولی و رندرینگ عصبی باشند. در نتیجه، انویدیا می‌تواند تغییرات ایجادشده در چهره، پوست، مو، لباس و نورپردازی را به شکل ملموس‌تری نشان دهد.

با این حال، DLSS 5 در زمان معرفی با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است. بخشی از کاربران نسبت به میزان دخالت هوش مصنوعی در ظاهر بازی‌ها نگرانی‌هایی دارند و معتقدند افزایش بیش از حد پردازش‌های عصبی ممکن است ظاهر هنری طراحی‌شده توسط سازندگان را تغییر دهد. در مقابل، انویدیا تأکید دارد که این فناوری بر پایه اطلاعاتی که موتور بازی در اختیارش قرار می‌دهد فعالیت می‌کند و توسعه‌دهندگان نیز کنترل قابل‌توجهی روی نحوه استفاده از آن خواهند داشت.

در نهایت، NBA 2K27 نخستین آزمایش جدی DLSS 5 در یک بازی تجاری خواهد بود. اگر این فناوری بتواند بدون ایجاد تغییرات غیرطبیعی، کیفیت نورپردازی و متریال را افزایش دهد و در عین حال عملکرد قابل‌قبولی ارائه کند، می‌تواند مسیر تازه‌ای برای استفاده از هوش مصنوعی در گرافیک بازی‌های ویدیویی باز کند. با این حال، میزان موفقیت واقعی آن تنها پس از عرضه و بررسی عملکرد آن روی سخت‌افزارهای مختلف مشخص خواهد شد.