ترس امیر خوشاوی

ترسِ دستات و نداشتن ، دلم و آزرده کرده

منه سرزنده‌ی پیش و ، عینهو یه مُرده کرده

ترسِ شب بی بودنِ تو ، بی قشنگیِ تنِ تو

بی چشایِ روشنِ تو ، بی بهارِ دامنِ تو

دلم و آشفته کرده

دلم و لبریزِ حرفِ ، تلخِ ناشنفته کرده

ای بهارنارنج‌گیسو ، ای چراغِ خوبِ جادو

همه آرزویِ من تویی تو ، بی تو شب تاریکه مَه‌رو

بی تو شب ترسه وُ زوزه ، بی تو شب بدونِ روزه

بی تو دل مثِ یه هیزم ، تویِ شومینه می‌سوزه