ترانه آهنگ افسانه از رضا ساجدی
درست جایی رسیدی که بریدم از همه
صدات مثل یه مورفینه نگاتم مرحمه
تو انقد خوبی که ز زبونم بند میاد
یه شهر میدونه عشق تو دوای دردمه
درسته اون لحظه که رسید به مو پاره شد
تو پیدا شدی و عشقم با تو افسانه شد
هر چی درد و غم و غصه که دورم پیله بود
تو از راه اومدی عشقم با تو پروانه شد
اسمتو حلقه کن دور گردنم
موهاتو جا بزار روی پیرهنم
اون که جونش بسته س به جون تو منم منم
از این به بعد فقط تو تو دنیامی
همون فرشته ای که تو رویامی
تو عشق اول و آخر قلبمی
تا از راه رسیدی قلب من تندتر زد
این دیونه همه جا از عشق تو دم زد
نه نداریم مثل تو انقده خوب و جذاب
دیگه یه شهر خبر دارن دلم تورو خیلی میخواد
یه لحظه دور بشی ازم من نمیتونم که بدون تو بمونم
عشق تو رفته تو تموم جون و پوست و استخونم
