بوسه آخر روزبه بمانی

بوسه آخر از روزبه بمانی

بوسه‌ی آخر دم قطارم بعد تو یه مرگ ادامه دارم

یه چمدون بی‌سفر یه جنگجوی بی‌سپر

یه جنگلم بدون تو که تکیه داده به تبر

یه سکوت بی‌امونم نمی‌دونم چی بخونم

که به گوش تو صدامو برسونم

بغض به گلو رسیدم من به گریه قد نمی‌دم

گریه باشه واسه وقتی تورو دیدم

یه شهر دوری کنار مرزم جایی مجاور غمت

تو پایتختی عجیبه اینکه نمیشه پیدا کنمت

هر جا که یادت می‌کنم مثل یه جنگ تن به تن

چه خاطرت چه خاطره‌ات رحم نمی‌کنن به من