پارانوئید سعید آریانا

دیگه اعتمادی نمونده برامن

وقتی که جلو روم، آدما سرابن

وقتی با یه نگا میشه پی ببری

ظاهرأ قشنگُ ذاتا چه خرابن

.

زیادی بهشون رو بدی اگه تو

همو تو رگیا میزنن رگتو

نزا شوکه بشی اگه یه روزی هم

حتی با گرگا ، ببینی سگتو

.

شک دارم به همه ، حتی به چشام

وقتی بوی پول بره تو مشام

عشقت هم میتونه شبُ جای شمع

سم بیاره برات سر میز شام

.

من دیدم روزایِ از این بدترم

وقتی حس میکردم توی خطرم

پشت من نبوده کسی بجز این

کلتِ تو غلافِ پشتِ کمرم

:

:

همیشه همینه ، یه کنه کمینه ، میکنه هزینه ، فک کنی امینه

بعدشم میشینه ، زمینه میچینه ، غمتو ببینه ، همیشه همینه

.

خلاصه حواست ، نباشه لباست ، اَ تنِ تو واسه ، خودشون میکنن

اونا که حاضرن، واسه تو ظاهرن ، حتی فضابرن، خودتو میزنن

.

همینه همیشه ، باورت نمیشه ، اونی که هَ پیشت ، همو رفیق شیشِ

میشه هنرپیشه ، زبونشم نیشه، میزنه اَ ریشه ، همینه همیشه

.

بزا واضح بگم ، بحث تا بازه بگم ، چون نیازه بگم ، همه دشمنتن

یه مشت آدم هیز ، با دندونای تیز ، رو قدمای ریز ، پیِ کشتنتن

:

:

شاید حس میکنید پارانوئیدم

یا واسه همینه دُم تو چیدم

ولی من اگه بد بینم

واسه اینه که بد دیدم

.

من اگه صحبتام منفی بودن

چون هرکیُ دیدم افعی بودن

کسی منو واسه خودم نخواست

همه دنبال یه نفعی بودن

.

بحث ریال بشه گوشتو میبرن

تا مغز استخون گوشتتو میخورن

مفتتو میبرن ، بالا میرنُ

جای پاشونو رو دوش تو میسپرن

.

اصلی هاتونم که فیک میزنن

همونا که باهات پیک میزنن

ماری و علف و دودی نیستن

ن THC ولی تو کیک میزنن