هذیان فرزاد صالحی

بیدار شو ، بیدار شو

ای آخرین امید

پرواز کن ، پرواز کن

وقت پر زدن رسید

تو با من برقص

تو با من بخوان

تو آخرین بار از این دنیا مرا ببر

تسخیرم کن ، تو با نگات

تو غرقم کن ، با اشکات

هذیان گفتم تو باور نکن

از مرگ گفتم تو باور بکن

من خاکسترم ، تو همان آبی

من هیزمم، تو آتشی

تو این بار نترس

تو این بار بخند

تو آخرین بار از این کابوس مرا ببر