مریض تخت آخری محسن چاوشی

یه گله رو شمردم و یه گرگ توی ذهنمه

چه وقت خواب پاشو که یه بره واقعاً کمه

بلند میشم تنم صدامو باد می‌بره

دو روزه گریه می‌کنم یه لحظه هم نمیگذره

دو روزه راه میرم و هنوز روی این پلم

مگه تو رو ببینمت که بشکفه گل از گلم

سفید پوش بخش غم یه شب که ناز می‌خری

برس به داد مسری مریض تخت آخری

برای روبرو شدن یه لحظه هم غنیمته

تو سایه‌ات هم وسیع‌تر از رویای نصف نیمه‌ته

توقع من از شبا تو رو به خواب دیدنه

بهشت من تصورِ به سمت تو دویدنه

جهان من بدون تو یه رنج بی ‌نهایته

تحمل ندیدنت فقط به حرف راحته

نسیم کشف و ذوق ‌زده به صورتم خنک شدم

یه مورچه‌ام که بی‌هوا سوار قاصدک شدم

به این کسی که اومده به من دوباره جون بده

بگو که اسمتو بگه جنازه‌امو تکون بده