بازیچه مهدی مدرس

قدر من هيچكى تو دنيا تو رو انقدر دوست نداره

كه واسه بودن با تو رو همه چيش پا بذاره

كاش تو هم اينو بدونى عاشقى فقط يه باره

يه نفر مياد رو قلبت رد اسمشو بذاره

هنوزم صداى تو توى سرم ميپيچه

ميگى دوسم ندارى چرا شدم بازيچه

من كه دنيام تو بوديو واست ميمردم

با همين صداى خسته دلتو ميبردم

مگه بازيه كه هر وقت دلت خواست برى

همه جا پشتِ سرم هر چى دلت خواست بگى

اونى كه به خاطرت از همه كند من بودم

نميخوام چيزى بگم كاشكى منم بد بودم

ميگى بهتره يه مدت هر دو تنها بمونيم

واسه من تنهايى سخته هر دو اينو ميدونيم

شايد اين بهانه باشه واسه ى رفتن تو

خودتم اينو ميدونى ميميرم بدون تو