ماه من پرواز همای

گاهی از دور تماشای تو دلخواه تر است

‎این چه راهی است که با فاصله کوتاه تر است

‎آسمانی است اگر ماه خدا حرفی نیست

‎ماه من روی زمین است ولی ماه تر است

‎در دلم صاعقه ی شوق و تنم ،می لرزد

‎برق چشم تو به حال دلم آگاه تر است

‎بروی هر طرفی ، ابر دلم ، می آید

‎اشک می ریزم و بنگر که گذرگاه، تر است

‎

باد فهمید چه آرامش محضی دارد

‎هرکسی در سفر موی تو گمراه تر است

‎بغضِ دیدار اگر جان مرا می کاهد

‎خنده ی تلخ جدایی تو جانکاه تر است